برای راحتی و کاهش علائم واریس از این کفش‌ها استفاده کنید

واریس پا، وضعیتی است که در آن وریدها سیاهرگ‌ها به دلیل نارسایی دریچه‌های وریدی، متورم، پیچ‌خورده و برجسته می‌شوند این وضعیت اغلب با درد، سنگینی، خارش و تورم همراه است در حالی که درمان‌های پزشکی مانند اسکلروتراپی یا لیزر درمانی ضروری هستند، انتخاب کفش مناسب نقش حیاتی در مدیریت علائم روزانه، جلوگیری از پیشرفت و افزایش راحتی دارد.

کفش مناسب برای افراد مبتلا به واریس باید از گردش خون حمایت کند، فشار روی مچ پا و ساق پا را کاهش دهد و پایداری لازم را فراهم آورد.

در این مقاله، به معرفی و بررسی مدل های مختلف کفش که بیشترین مزایا را برای افراد دارای واریس دارند، می‌پردازیم.

اهمیت جوراب فشاری

قبل از بررسی مدل‌های کفش، لازم است تأکید شود که هیچ کفشی نمی‌تواند جایگزین جوراب فشاری شود جوراب‌های فشاری نیروی خارجی لازم برای کمک به وریدها در بازگرداندن خون به سمت قلب را فراهم می‌کنند کفش‌ها باید همیشه در کنار جوراب فشاری استفاده شوند.

کفش های مناسب جهت درمان واریس

برخی از کفش و مدلا هستند که میتوانند علائم واریس پا را کاهش بدهند و درد ناشی از آن را کم بکند که در ادامه به آنها پرداخته ایم

1.کفش‌های ورزشی با کفی جذب‌کننده شوک

این مدل‌ها اغلب بهترین گزینه برای استفاده روزمره هستند، به خصوص اگر فرد ساعات طولانی سرپا است.

کفی‌های ضخیم و پیشرفته در کفش‌های ورزشی مدرن، ضربات ناشی از راه رفتن روی سطوح سخت را جذب می‌کنند این امر فشار وارده به مفاصل و به ویژه به وریدهای متورم در قسمت پایین پا را به شدت کاهش می‌دهد.

بسیاری از مدل‌های با کیفیت، پشتیبانی مناسبی از قوس کف پا ارائه می‌دهند که به حفظ هم‌ترازی طبیعی بدن کمک کرده و از فشار بیش از حد بر روی عضلات ساق پا جلوگیری می‌کند.

وزن سبک این کفش‌ها باعث می‌شود پاها در پایان روز کمتر احساس خستگی کنند.

به دنبال مدل‌هایی باشید که کفی‌های EVA یا فوم‌های ژلی دارند و دارای رویه قابل تنفس هستند تا از تعریق بیش از حد جلوگیری شود.

همچنین در ادامه بخوانید چگونه جرم دمپایی را از بین ببریم؟

2. کفش‌های پیاده‌روی تخصصی

کفش‌های پیاده‌روی اغلب از کفش‌های ورزشی دویدن تخصصی‌تر هستند زیرا برای حرکت گام به گام طراحی شده‌اند، نه برای حرکات انفجاری.

این کفش‌ها طوری طراحی شده‌اند که به طور طبیعی با حرکت پا از پاشنه تا پنجه خم شوند این انعطاف‌پذیری از ایجاد تنش در ناحیه ساق پا هنگام راه رفتن جلوگیری می‌کند.

کفش‌های پیاده‌روی دارای پاشنه‌ای با ارتفاع ۱ تا ۳ سانتی‌متر هستند این ارتفاع ایده‌آل است، زیرا پاشنه بلند فشار را روی تاندون آشیل و عضلات ساق پا افزایش می‌دهد، در حالی که پاشنه کاملاً تخت نیز ممکن است حمایت کافی را فراهم نکند.

کفی باید انعطاف‌پذیر باشد اما نه بیش از حد نرم ثبات در قسمت میانی کفش بسیار مهم است.

3.کفش‌های طبی با قابلیت تعویض کفی

این دسته شامل کفش‌هایی است که به طور خاص برای جای دادن کفی‌های ارتوپدی یا جوراب‌های فشاری ضخیم طراحی شده‌اند.

جوراب‌های فشاری، به ویژه مدل‌های قوی‌تر، فضای بیشتری را در داخل کفش اشغال می‌کنند کفش‌های طبی عمق بیشتری دارند ، که از فشرده شدن انگشتان و اعمال فشار اضافی بر روی وریدهای پا جلوگیری می‌کند.

این کفش‌ها به شما اجازه می‌دهند که کفی‌های طبی سفارشی در صورت تجویز پزشک را جایگزین کفی اصلی کنند، که این امر تراز بدن و مکانیک راه رفتن را بهینه می‌سازد.

به دنبال کفش‌هایی باشید که قابلیت برداشتن کفی اصلی را داشته باشند و دارای بند یا چسب ولکرو  باشند تا بتوان میزان بستن کفش را بر اساس میزان تورم روزانه تنظیم کرد.

4.کفش‌های تخت با زیره محکم

اگرچه کفش‌های کاملاً تخت بسیار نازک توصیه نمی‌شوند، اما برخی مدل‌های تخت با زیره محکم می‌توانند برای موقعیت‌های خاص مناسب باشند، به شرطی که پاشنه بسیار کمی داشته باشند.

این مدل‌ها به طور کامل مشکل پاشنه‌های بلند را که باعث انقباض عضلات ساق پا می‌شوند، حذف می‌کنند ثبات نسبی در کف این کفش‌ها می‌تواند برای افرادی که تعادل کمتری دارند، مفید باشد.

باید اطمینان حاصل شود که زیره کفش به اندازه کافی ضخیم است تا ضربه را جذب کند. کفش‌های تخت با زیره چرمی نازک یا لاستیک سخت برای واریس مضر هستند، زیرا هیچ جذب ضربه‌ای ارائه نمی‌دهند.

5.صندل‌های طبی با پشتیبانی قوی

در ماه‌های گرم، پوشیدن کفش بسته می‌تواند باعث افزایش تورم شود صندل‌های طبی می‌توانند جایگزین مناسبی باشند، مشروط بر اینکه از مدل‌های کاملاً باز و بدون پشتیبانی پرهیز شود.

 این مدل از کفش هااجازه می‌دهد پاها خنک بمانند و تعریق که می‌تواند باعث تحریک پوست شود، کاهش یابد صندل‌های طبی با کیفیت دارای کفی‌های کانتوردارهستند که قوس پا را حمایت کرده و از فرود آمدن بیش از حد پا به داخل  جلوگیری می‌کنند.

صندل باید دارای بندهای قابل تنظیم در قسمت مچ پا یا روی پا باشد تا بتواند در طول روز با تغییرات اندازه پا تنظیم شود زیره باید محکم باشد و از مواد ضد لغزش ساخته شده باشد.

همچنین میتوانید بخوانید لباس مناسب برای مهمانی خانوادگی؛ مدل‌های جدید و شیک

چه مدل کفش‌هایی باید کاملا اجتناب شوند؟

برای مدیریت بهتر واریس، باید از کفش‌هایی که مکانیک راه رفتن را مختل می‌کنند، دوری کرد

1. کفش‌های پاشنه بلند بیش از ۵ سانتی‌متر این کفش‌ها باعث می‌شوند ماهیچه دوقلوی ساق پا در حالت انقباض باقی بماند و مانع از پمپاژ خون به سمت بالا می‌شود.
2. کفش‌های کاملاً تخت و بدون پشتیبانی مانند کفش‌های بالرین نازک یا دمپایی‌های لاانگشتی معمولی، زیرا هیچ مکانیزمی برای جذب ضربه یا حمایت از قوس وجود ندارد.
3. کفش‌های خیلی تنگ یا دارای بندهای بسیار باریک این کفش‌ها می‌توانند به وریدهای متورم فشار وارد کرده و جریان خون را مختل کنند.

نتیجه‌گیری

انتخاب کفش برای افراد مبتلا به واریس باید بر اساس حمایت، جذب ضربه و حفظ جریان خون صورت گیرد در حالی که کفش‌های ورزشی و پیاده‌روی پیشرفته اغلب بهترین عملکرد را دارند، نکته اصلی این است که کفش باید به خوبی با جوراب فشاری فرد هماهنگ شده و از ایجاد هرگونه فشار غیرطبیعی بر روی ساق پا جلوگیری کند همیشه پیش از خرید کفش‌های تخصصی، با پزشک یا متخصص فیزیکال تراپی مشورت کنید.